obótka otrzymała prawa miejskie w 1399r. z rąk króla Wacława IV, jednakże pierwsze wzmianki na temat tego miejsca notuje się na rok 1148 w bulli papieża Eugeniusza III („forum sub monte” – targ pod górą.), była to najstarsza osada targowa na Śląsku. W 1221r. na prośbę opata Witosława książę Henryk Brodaty nadaje zamieszkującym dobra klasztorne -m.in. w Sobótce i Strzeblowie prawa niemieckie i uwolnił ich od prawa obowiązującego zamieszkujących tam Polaków. W 1428 podobnie jak większość Śląska Sobótka, zamek na Ślęży oraz okoliczne klasztorne włości zostały splądrowana przez husytów pod wodzą Jana Koldy. Sobótka ponowny rozkwit przeżywała w czasie habsburskich rządów w Czechach od 1526 roku. Następnie została poważnie zniszczona i wyludniona w czasie wojny 30-letniej (1618-1648) - z 1000 mieszkańców pozostało zaledwie 200. 1669r. cesarz Leopold I wydaje domom mieszczańskim prawo warzenia piwa. W czasie wielkiego pożaru 1730r. spłonęła dawna zabudowa gotycka i renesansowa. Od 1745r. wraz z większością Śląska Sobótka była w granicach Prus. Od 1809 miasto ma własny samorząd. Do 1810 roku (sekularyzacja dóbr kościelnych w Prusach) była własnością klasztorną. w 1813r. major Adolf von Lützow w związku z odezwą Fryderyka Wilhelma III wzywająca do wstępowania w szeregi "freikorpsów", w rejonie Sobótki i Rogowa, rozpoczął formować korpus ochotników do walki z armią napoleońską, korpus ten w większości złożony był z młodzieży akademickiej. Ponowny rozkwit Sobótki miał miejsce w połowie XIX W 1837 r. powstało na szczycie schronisko Mooshaus. W latach 1851-1852 wybudowano nowy obiekt w stylu szwajcarskim. Na początku XX w. okazało się ono niewystarczające i w latach 1907-1908 powstał istniejący do dziś obiekt według projektu wrocławskiego architekta Karla Klimma. Budowę sfinansował wrocławski browarnik Georg Haase. W 1858r w Sobótce Górce (Gorkau) na bazie starszego zakłady z 1817r. został wbudowany browar, a następnie utworzono spółkę akcyjną (Gorkauer Societats Brauerei A.G.), która zadebiutowała na giełdzie w 1923r., tradycje piwowarstwa w tym regionie sięgają XIV wieku, do browaru należała bardzo popularna restauracja Rosalienthal. W XIX w Sobótka stała się ważnym ośrodkiem turystycznym, w 1884r. zaczęto wydawać regionalną gazetę "Auzeiger für Zobten und Umgegend", a w 1885r wybudowano linie kolejową Wrocław - Świdnica. Sobótka podczas walk w czasie II wojny została bardzo poważnie zniszczona w ok. 50%, w maja 1945r. została zdobyta przez 21 Armię Radziecką, odbudowana w latach 50-60. W latach 70. 8 czerwca 1988r. uchwałą Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu został utworzony Ślężański Park Krajobrazowy.
lęża natomiast jest najwyższym szczytem Pogórza Sudeckiego (718 m n.p.m.). Górę tą nazywano niegdyś Śląskim Olimpem, bowiem była ośrodkiem pogańskiego kultu solarnego miejscowych plemion, jego początki sięgają epoki brązu, a upadek przypada na początki chrystianizacji tych obszarów w X i XI w. Rozkwit sanktuarium związany jest z osadnictwem celtyckich Bojów. Na szczycie góry odnaleziono fragmenty kamiennych wałów, o szerokości ok. 12 m, układanych z odłamków kamieni. oraz zagadkowe posągi z charakterystycznym symbolem ukośnego krzyża, według hipotez badaczy krzyż prawdopodobnie związany był z pogańskim kultem solarnym. Wśród rzeźb najbardziej znane to tzw. Grzyb (prawdopodobnie dolna część ludzkiej postaci - w Sobótce), Mnich (u stóp góry - przeniesiony z okolic wsi Garncarsko), Panna z rybą lub Postać z rybą i Dzik (przy drodze na szczyt) oraz Niedźwiedź (na szczycie góry).
ieś Górka powstała na przełomie XII i XIII wieku głównie jako ośrodek administracyjno – gospodarczy do kierowania zespołem majątków klasztornych w rejonie Ślęży.
Pierwsza wzmianka o Górce („Gorka”) znajduje się w dokumentacje z 1204 roku księcia śląskiego Henryka I Brodatego, zawierającym nadania i przywileje dla klasztoru augustianów pod wezwaniem Panny Marii na Piasku we Wrocławiu. Z dokumentu wynika, iż na tym terenie istniał folwark o obszarze ok. 3 małych łanów. W 1209 roku tenże Książe dokonał wytyczenie granic między posiadłościami książęcymi a klasztornymi augustianów. Dokument potwierdzający ten fakt wymienia w Górce dwór. Dokument wystawiony w 1223 roku przez biskupa wrocławskiego Wawrzyńca, na prośbę opata Witosława, potwierdził augustianom prawo własności Górki. W 1247 roku przebywał tu Książę śląski Bolesław II Łysy, Rogatka. W 1256 roku opat Stefan otrzymał od księcia wrocławskiego Henryka III Białego pełną jurysdykcję nad wsią „Gorka”. Po sekularyzacji zakonu w 1810 roku Górkę kupili prywatni właściciele.
KALENDARIUM HISTORYCZNE - Wojciech FABISIAK
